Tkanki roślinne: rodzaje tkanek twórczych, okrywających i miękiszowych

Tkanki roślinne to zespoły komórek o podobnej budowie i wspólnej funkcji, dzielone na dwie główne grupy: tkanki twórcze, czyli merystemy, oraz tkanki stałe. Do stałych należą tkanka okrywająca, miękiszowa, wzmacniająca i przewodząca. Podstawowa różnica jest prosta: merystem dzieli się przez całe życie rośliny, tkanka stała już nie.

Przez pierwsze lata nauczania powtarzałem uczniom klasyfikację tkanek w kolejności z podręcznika i widziałem to samo co wszyscy: wykuty na pamięć spis, który rozsypywał się przy pierwszym pytaniu o funkcję. Zmieniłem podejście dopiero, gdy zacząłem tłumaczyć to od strony problemu, który roślina musiała rozwiązać. Wtedy nagle wszystko zaczęło się układać, bo każdy rodzaj tkanki jest odpowiedzią na inne pytanie.

Mit pierwszy: że roślina rośnie całą powierzchnią

Nie rośnie. Przyrost odbywa się wyłącznie w merystemach, czyli w ściśle określonych miejscach. Merystemy wierzchołkowe leżą na końcu pędu i korzenia i odpowiadają za wydłużanie. Kambium, czyli merystem boczny, tworzy pierścień pod korą i daje przyrost wtórny na grubość.

Konsekwencja jest praktyczna i łatwo ją sprawdzić. Gwóźdź wbity w pień na wysokości metra będzie tam nadal po trzydziestu latach, choć drzewo urośnie o kilkanaście metrów. Nie przesunie się, bo ten fragment pnia już się nie wydłuża. Przyrasta tylko wierzchołek i obwód.

Komórki tkanki twórczej są drobne, mają cienkie ściany, duże jądro i prawie nie mają wakuoli. Nie są wyspecjalizowane i to jest ich cała wartość. Kambium w pniu dębu produkuje na zewnątrz łyko, a do wewnątrz drewno, przez cały sezon wegetacyjny.

Tkanka okrywająca: skórka i to, co po niej przychodzi

Skórka, czyli epiderma, to jedna warstwa żywych komórek na powierzchni młodych organów. Chroni przed utratą wody dzięki pokryciu warstwą kutykuli i reguluje wymianę gazową przez aparaty szparkowe. Liść ma ich od stu do tysiąca na milimetr kwadratowy, przy czym u większości gatunków skupione są po spodniej stronie.

Komórka szparkowa działa jak zawór sterowany ciśnieniem. Kiedy nabiera wody, wygina się i szpara się otwiera, kiedy traci turgor, zamyka się i parowanie ustaje. Roślina traci przez te otwory nawet 95 procent pobranej wody, ale bez ich otwarcia nie dostanie dwutlenku węgla do fotosyntezy. To wymuszony kompromis, nie niedoskonałość.

W organach starszych skórkę zastępuje korek, zbudowany z martwych komórek wysyconych suberyną. Jest szczelny i nie przepuszcza gazów, więc wymianę umożliwiają przetchlinki, czyli luźno ułożone skupiska komórek.

Miękisz: najbardziej niedoceniana tkanka roślinna

Miękisz to najliczniejsza tkanka roślin i jednocześnie ta, którą uczniowie potrafią wymienić najrzadziej. Zbudowany z żywych komórek o cienkich ścianach, z dużymi przestworami międzykomórkowymi, występuje w kilku odmianach.

Rodzaj miękiszuGdzie występujeFunkcja
Miękisz asymilacyjnyliść, młoda łodygafotosynteza, zawiera chloroplasty
Miękisz spichrzowybulwa, korzeń, nasionomagazynowanie skrobi i białek
Miękisz powietrznyrośliny wodne i bagiennezapewnia wyporność i wymianę gazów
Miękisz zasadniczyrdzeń łodygiwypełnia przestrzeń, uzupełnia funkcje

Ziemniak, którego jesz na obiad, to w praktyce miękisz spichrzowy. Grzybień biały utrzymuje liść na powierzchni wody dzięki miękiszowi powietrznemu wypełnionemu przestworami zajmującymi do 60 procent objętości organu.

Tkanka wzmacniająca: dlaczego seler chrupie, a szpinak nie

Kolenchyma to tkanka żywych komórek o nierównomiernie zgrubiałych ścianach. Nadaje sztywność, ale pozostaje elastyczna i rośnie razem z organem, więc występuje w młodych łodygach i ogonkach liściowych. Włókna, które ciągną się przez łodygę selera naciowego i które trzeba obierać przed jedzeniem, to właśnie ona.

Sklerenchyma idzie dalej: jej ściany są wysycone ligniną, a same komórki po dojrzeniu obumierają. Zostaje sztywna rura o wytrzymałości na rozciąganie porównywalnej ze stalą przy wielokrotnie mniejszej masie. Z włókien sklerenchymatycznych lnu i konopi robi się tkaniny i liny.

Tkanka przewodząca: dwa niezależne rurociągi

Roślina naczyniowa transportuje dwie rzeczy w dwie strony i używa do tego dwóch osobnych układów zebranych w wiązki.

Drewno prowadzi transport wody z solami mineralnymi z korzenia w górę. Zbudowane jest z martwych komórek pozbawionych zawartości, tworzących ciągłe rury. Woda porusza się w nich biernie, ciągnięta przez parowanie z liści, i pokonuje w wysokich drzewach ponad 100 metrów bez żadnej pompy.

Łyko przewodzi produkty fotosyntezy, głównie sacharozę, z liści do miejsc zużycia i magazynowania. Rurki sitowe są żywe, choć pozbawione jądra, i wspomagają je komórki towarzyszące. Transport odbywa się w obie strony w zależności od pory roku, bo wiosną zapasy wędrują z korzenia do rozwijających się pąków.

Ten podział ma bezpośrednie zastosowanie w ogrodnictwie. Obrączkowanie, czyli usunięcie pierścienia kory z gałęzi, przecina łyko, ale zostawia drewno. Gałąź nadal dostaje wodę i żyje, lecz cukry gromadzą się nad przecięciem, co przyspiesza zawiązywanie owoców. Sadownicy stosują ten zabieg od stuleci.

Najczęściej zadawane pytania o tkanki roślinne

Jakie są tkanki roślinne?

Tkanki twórcze, czyli merystemy wierzchołkowe i boczne, oraz tkanki stałe: okrywająca, miękiszowa, wzmacniająca i przewodząca. Osobną grupę stanowią tkanki wydzielnicze, produkujące żywice, olejki eteryczne i nektar. Klasyfikacja tkanek roślinnych opiera się na zdolności do podziału oraz na pełnionej funkcji.

Jakie są funkcje tkanek roślinnych?

Merystem odpowiada za wzrost, tkanka okrywająca za ochronę i wymianę gazową, miękisz za fotosyntezę i magazynowanie, tkanka wzmacniająca za utrzymanie kształtu, a przewodząca za transport wody i asymilatów. Każda z nich rozwiązuje inny problem wynikający z osiadłego trybu życia rośliny.

Czym tkanki roślinne różnią się od zwierzęcych?

Komórki tkanek roślinnych mają ściany komórkowe i pozostają połączone plazmodesmami, więc nie mogą się przemieszczać. Wiele tkanek roślinnych funkcjonuje po obumarciu komórek, jak drewno czy korek, co u zwierząt zdarza się wyjątkowo. Roślina zachowuje też merystemy przez całe życie, dzięki czemu potrafi odtwarzać całe organy.

Jakie są organy roślinne?

Korzeń, łodyga, liść, kwiat, owoc i nasienie. Każdy z nich zbudowany jest z tych samych rodzajów tkanek, tylko w innych proporcjach: w liściu przeważa miękisz asymilacyjny, w łodydze drzewiastej tkanka przewodząca i wzmacniająca, w korzeniu spichrzowym miękisz magazynujący.


Zrób dziś jedną rzecz: przekrój na pół surową marchew i przyjrzyj się jaśniejszemu pierścieniowi wewnątrz. To granica między łykiem a drewnem, a wąska warstwa między nimi to kambium. Zobaczysz gołym okiem to, co zwykle rysuje się kredą na tablicy.